Watchmen, een superhelden film afspelend in een alternatief New York van de jaren 80. Waar de superhelden voorheen nog over de stad waakte, tegenwoordig zijn ze nutteloos door een nieuwe regelgeving uit 1977. De Watchmen zijn sindsdien met pensioen of met totaal andere dingen bezig. Alleen Rorschach de psychopaat met een masker met daarop een continu veranderde inktvlek en The Comedian zijn nog steeds actief. Waarvan de laatst genoemde voor de regering werkt. Rorschach die er op een dag achterkomt dat zijn oude vriend en collega The Comedian, door onduidelijke redenen is omgekomen. Gaat op onderzoek uit en komt er achter dat er een groot complot gaande is tegen de (oud) Watchmen.
Naast Walter Kovacs alias Rorschach en Edward Blake alias The Comedian zien we ook de andere (oude) superhelden. Laurie Juspeczyk alias Silk Spectre II de dochter van Sally Jupiter een ander oud Watchmen. Adrian Veidt alias Ozymandias, een arrogante kwal die commercieel profiteert van zijn oude superhelden bestaan. De sympathieke Daniël Dreiberg alias Nite Owl II, die het duidelijk het moeilijkst heeft met zijn pensioen. En de enige met echte superkrachten Dr. Job Osterman alias Dr. Manhatten, die door een ongeluk in een laboratorium is veranderd in een oppermachtige (naakt lopende) blauwe god.
Rorschach vind ik persoonlijk één van de interessantere personages in Watchmen. De scènes met hem hebben iets extra’s, het ademt een bepaalde filmnoir sfeer uit, wat natuurlijk helpt door de voice over. Plus hij is gewoon heel strak vormgegeven, maar vooral erg sterk neergezet door de ondergewaardeerde acteur Jackie Earle Haley.
Het mooie van Watchmen is dat de superhelden eigenlijk dood normale mensen zijn zonder superkrachten, verkleed in latex pakjes en met eigen politieke opvattingen zo als ieder ander. Sommige hebben daarbij een nogal verknipte kijk op de wereld. Het zijn duidelijk niet allemaal stereotiep Clark Kent achtige figuren.
Zack Snyder heeft een ongewone maar zeer stijlvolle superhelden film afgeleverd, met een vrij complex en diepe verhaallijn. Tenminste in vergelijking met andere strip verfilmingen. Daarbij ziet de film er visueel fenomenaal mooi uit. Wat we eigenlijk ook konden verwachten van de man achter 300 en de zeer geslaagde remake van Dawn of the Dead uit 2004. Wat ook een pluim verdient is dat hij zich niet heeft ingehouden, vooral als het gaat om het rauw en expliciet in beeld brengen van geweld, dit komt de film alleen maar ten goede.
De heerlijke maar vooral gedurfde soundtrack is ook het vermelden waard, zo komen o.a. Simon and Garfunkel en Bob Dylan maar ook de Duitse Nena voorbij. Alleen had ik één probleem, ik heb de graphic novel tot voorkort nog nooit gelezen. Dus iedere personage was volledig nieuw voor me. Gelukkig worden de personages goed geïntroduceerd, waardoor het verloop prima te volgen is voor nieuwelingen. Al zal ik als leek vast nog genoeg dingen over het hoofd hebben gezien, aangezien er zoveel informatie op je afkomt de eerste keer. Ik kan dan ook niet wachten totdat ik de DVD met de directors cut in mijn handen heb, die zou een half uur langer moeten gaan duren.
Al met al was het een heerlijke adrenalinevolle filmervaring van dik twee en een half uur. Die vooral goed uit de bus komt op het grote doek.
Mijn beoordeling: 
