Colin Hanks

Op een dag is Troy het zat en besluit hij niet meer naar de dromen van zijn vader luisteren, maar zijn eigen dromen achterna te gaan, namelijk het schrijven van boeken. Maar helemaal achterlijk is hij niet, hij weet ook dat er brood op de plank moet komen. Daarom besluit hij op zoek te gaan naar een bijbaantje om toch normaal te kunnen leven. Hij stuit op aan krantadvertentie van een mentalist die opzoek is naar een nieuwe persoonlijk assistent. Deze man ook wel bekend als The Great Buck Howard, ooit een bekend en groot man in showbusiness. Maar de laatste tijd niet meer zo hip en geliefd, al geeft hij dit liever zelf niet toe. Troy herkende hem in eerste instantie niet, toch besluit hij op de aanbieding in te gaan. Omdat hij toch gefascineerd raakte door de man, al was het vooral het redelijke salaris wat voor hem de doorslag gaf. Buck Howard gespeeld door John Malkovich is hard bezig is aan zijn comeback en hoopt met zijn nieuwe assistent mooie tijden tegemoet te gaan. Hij wil niets liever dan weer door de menigte herkend en gerespecteerd te worden, oftewel hij wil zijn naam eer aan doen en weer als de ”The Great Buck Howard” gezien worden.

Het is een klein sympathiek filmpje, die het vooral van zijn humor moet hebben, al bevat de fim ook een licht tragisch randje. De cast doet het wel aardig, maar het is vooral John Malkovich die de film draagt. De rest van de acteurs dienen toch vooral als beeldopvulling, Colin Hanks doet zijn best wel maar bevat niet het talent van zijn vader. Al moet wel gezegd worden dat de bijrol van Tom Hanks ook niet van het hoogste niveau was, een beetje een rol op de automatische piloot. Emily Blunt is wel een lichtpuntje maar toch is het vooral de eerder genoemde John Malkovich die show steelt en daardoor dus een lekker tussendoortje, vooral voor de liefhebbers.

Mijn beoordeling: 3 out of 5 stars

Klik hier om de embedded video te bekijken.

Een Japanse zakenman krijgt van zijn werkgever de opdracht de onlangs ontdekte ”jade” stenen in een bepaalde hoek van China te komen bekijken. Eenmaal daar aangekomen krijgt hij een metgezel in de vorm van een yakuza, die controle komt uitoefenen voor de schuldeisers. Aangezien het bedrijf waarvoor de zakenman werkt, schulden heeft bij de verkeerde mensen.  De twee gaan samen met een gids op pad naar het afgelegen gebied, deze reis gaat gepaard met de nodige obstakels, zo gebruiken ze onder meer een vlot met zwemende schildpadden als vervoermiddel. Wanneer ze de nodige tegenslagen hebben verwerkt en eindelijk hun bestemming hebben bereikt, raken verzeild in een prachtig paradijs en komen ze in contact met de lokale inwoners. Die hun mythische verhalen voorschotelen over mensen met vleugels die uit de hemel kwamen vallen. Ze raken geobsedeerd en verliefd op de plek en beginnen te twijfelen of ze de plannen om de stenen massaal te komen opgraven wel door moeten laten gaan, aangezien dit de ondergang van het dorp zou kunnen betekenen.

De gehele film zit vol met subtiele Takashi Miike humor, al is subtiel niet het eerste waar je aan denkt als je de naam Takashi Miike hoort. Hij is toch vooral bekend van zijn shockhorror en zijn experimentele films. Toch is dit zijn meest subtiele film die ik tot nu toe gezien heb, de humor het absurdisme het zit er allemaal in maar met mate. Dit werkt verademend, aangezien het nu meer een volwaardige film is en niet overkomt als een snel in elkaar geflanst filmpje, zoals soms het geval is bij zijn andere films. Hij heeft nu vooral aandacht voor het oog besteed, de geschoten beelden van de diverse Aziatische landschappen zijn vaak sprookjesachtig mooi. Al met al een aangename verrassing.

Mijn beoordeling: 3.5 out of 5 stars

Trailer:

www.youtube.com/watch?v=gsquzbsFq14

Simpel maar hilarisch filmpje van cultregisseur Stuart Gordon, eerder verantwoordelijk voor de Re-Animator reeks uit de jaren 80 en het recentere Edmond uit 2005 met William H. Macy.

Zijn laatste film Stuck gaat over een bejaardenverzorgster die in een nacht na het stappen, onder invloed van alcohol en drugs, een voorbij lopende zwerver aanrijdt, die vervolgens vast komt te zitten in het vooruit van de auto. In plaats van dat ze stopt met rijden zoals ieder normaal mens zou doen, blijft ze stoïcijns doorrijden tot in haar garage. Wat volgt is een ongelooflijk grappige en bij vlagen zeer onnozele film, met een ook niet al te snugger hoofdpersonage. Prima vertolkt door Mena Suvari voor het grote publiek vooral bekend door haar rol in de moderne klassieker American Beauty.

Als je de begin credits moet geloven zou dit op waargebeurde feiten berust moeten zijn. Heel geloofwaardig is dat allemaal niet en het blijkt inderdaad na wat research op het internet nogal te zijn geromantiseerd voor het grote doek. Waar gebeurd of niet, als je van niet al te serieuze films houdt en het ook niet erg vindt om naar een wat goedkopere productie te kijken dan is dit zeker een film die je moet gaan checken.

Mijn beoordeling: 3.5 out of 5 stars

Trailer:

www.youtube.com/watch?v=FxR256US7dE

Angel-A is een Franse film van regisseur Luc Besson, bekend van films als Léon en The Fifth Element. Het verhaal begint met André Moussah, een mislukte crimineel die door schulden zo goed als de hele onderwereld van Parijs achter zich aan heeft. Wanneer hij te horen krijgt dat hij tot middernacht de kans heeft om zijn schulden af te betalen raakt hij in paniek en klopt hij bij de politie aan om daar voor zijn eigen veiligheid een nachtje in de cel door te brengen. Zelfs hier wordt hij niet gewenst en wordt hij vriendelijk verzocht het politie bureau te verlaten. Hij ziet het allemaal niet meer zitten en denkt er over na een einde aan zijn leven te maken. Net op het moment dat hij beslist om van een brug boven de Seine te springen komt er een  boomlange dame met een soort gelijk probleem naast hem te staan. Zij besluit te springen en hij springt er achteraan om haar te redden. Wat volgt is een lange nacht waarin de problemen zich blijven opstapelen, maar er ook een vriendschap groeit tussen deze twee ongewone figuren.

Iets wat meteen opvalt aan Angel-A zijn de prachtige plaatjes, de zwart wit beelden voegen daadwerkelijk iets toe. De stad Parijs wordt dankzij het stijlvolle camerawerk bij wijze van spreken een derde personage. Daarbij ziet het er in HD natuurlijk extra fraai uit. Jamel Debbouze en en de Deense Rie Rasmussen hebben de wel bekende chemie met elkaar en de dialogen zijn scherp en bevatten veel humor. Sowieso is het alleen al door het verschil in fysiek al een grappig gezicht om deze twee tegenoverelkaar te zien.

Mijn beoordeling: 3 out of 5 stars

Terrence Malick’s grote meesterwerk speelt zich af in het begin van de twintigste eeuw. We volgen drie personen in een reis naar betere tijden. Richard Gere en Brooke Adams spelen een verliefd stel genaamd Bill en Abby. Het derde personage is het kleine zusje van Bill, zij wordt gespeeld door Linda Manz. Ook horen we haar gedachtegang door middel van de voice over, we zien en volgen het verhaal als ware door haar ogen.

Nadat ze het harde stadsleven in Chicago zat zijn beslissen ze een reis te maken naar het zuiden op zoek naar beter werk. Bill en Abby besluiten zich voor te doen als broer en zus, ze denken dan minder problemen te ondervinden. Met zijn drieën vinden ze werk in de graanvelden bij een boerderij in Texas. Wanneer het oogstseizoen voorbij is worden ze uitgenodigd om langer in dienst te blijven en wordt hun een mooi onderkomen aangeboden. De reden is dat de eigenaar van het bedrijf, een sympathieke boer gespeeld door Sam Shephard, verliefd is geraakt op Abby en haar tevens ten huwelijk heeft gevraagd. Ze besluiten hierop in te gaan, omdat Bill in de privé sfeer heeft opgevangen dat de eigenaar door een ongeneselijke ziekte niet lang meer te leven heeft. Bill ziet in dat het voor de langere termijn gunstig kan verlopen en neemt het pijnlijke besluit om zijn vrouw weg te geven. Maar hoelang kan Bill deze frustratie aan? Want hij ziet Abby langzaam meer gevoelens opbouwen voor deze man, plus de dood van de boer laat langer op zich wachten dan dat hij van tevoren had ingepland. Hoelang wil Bill nog wachten? Hoelang duren deze ”Days of Heaven” nog?

Days of Heaven is één van mijn persoonlijke favorieten, sowieso ben ik een liefhebber van de films van Terrence Malick. Het verhaal is eigenlijk van ondergeschikt belang, voor mij is vooral de cinematografie en de muziekscore van Ennio Morricone wat de film zó uniek maakt. Je wordt vanaf de eerste minuut de film ingezogen, door de prachtige beelden die zo goed als alleen ’s nachts en tijdens  ”magic hour” zijn geschoten. Oftewel het eerste uur dat de zon opkomt en het laatste uur dat hij weer ondergaat. Deze maatregelen hebben ervoor gezorgd het een warm en dromerig effect heeft mee gekregen. Het is pure beeldpoëzie. Visueel een van de mooiste wat mij betreft. Een film van pure klasse gemaakt door een waar kunstenaar.

Mijn beoordeling: 5 out of 5 stars

Trailer:

www.youtube.com/watch?v=LlZDsMCW0U4

Verrassend grootse Nederlandse productie, over een voor mij onbekend verhaal; de luchtrace van begin jaren 50. Eén van de vliegtuigen was het Nederlandse ‘’The Flying Dutchman’’ toentertijd bekend als de ‘’bruidsvlucht’’. Deze naam die ze kregen door de vele jonge bruiden die zich in het vliegtuig bevonden, op weg naar een beter leven en een nieuw begin in Nieuw Zeeland. Tijdens deze beruchte vlucht ontmoeten drie jonge vrouwen en een vrijgezel genaamd Frank elkaar. Zodoende raken ze bevriend en leren ze elkaar kennen. Wanneer de vliegtuig de grond raakt sluiten hun wegen, al zullen ze alle drie bewust of onbewust iets met Frank gemeen blijven houden.

De film vertelt het verhaal in het heden en het verleden, de filmmaker laat dit ons zien doormiddel van switchen in tijd. Natuurlijk worden de rollen van de oudere dames door andere oudere acteurs gespeeld. Ondanks de vele personages wordt dit nooit onnodig verwarrend. Rutger Hauer heeft een aardig bijrolletje als de Frank van het heden, leuk dat hij zich weer eens in een Nederlandse film laat zien. Ook de rollen van de jonge vrouwen zijn goed te noemen, knap ook omdat het voor de meesten hun film debuut is. De cinematografie is overigens voor een Hollandse productie oogstrelend mooi, maar het decor van Nieuw Zeeland werkt ook niet tegen zullen we maar zeggen.

Mijn beoordeling: 3 out of 5 stars

Trailer:

www.youtube.com/watch?v=BxcNbC64g40

Neill Blomkamp voormalig videoclip regisseur, debuteert met zijn eerste lange speelfilm District 9. Blomkamp die overigens eerst vanplan was een film te gaan maken over de populaire videogame Halo, maar dat werd in de koelkast gezet door financiele problemen. Dankzij het geld en geloof van producent Peter Jackson in zijn pupil, was het uiteindelijk toch mogelijk voor Blomkamp om een eigen film van de grond te krijgen. Hij kreeg 30 miljoen voor handen en 100% creatieve vrijheid, dit resulteerde uiteindelijk in het langverwachte District 9.

Het is 20 jaar geleden, sinds een groot buitenaards moederschip boven Johannesburg zonder brandstof kwam te zitten. De duizenden aliens leven sindsdien als vluchtelingen in de sloppenwijken van Johannesburg. Ze gedragen en leven alleen niet op de manier zoals de overheid dat graag zou willen. Wanneer de overheid beslist om ze te laten evacueren naar een kamp net buiten de stad, gaat er iets compleet mis met één van de evacuatie leidinggevenden.

District 9 begint als een mockumentary, dit wat we natuurlijk zo onderhand wel kennen uit films als Cloverfield, [REC] en natuurlijk The Blair Witch Project. Daarom is het niet geheel onlogisch dat je in het begin denkt; waarom weer die afgezaagde documentaire stijl, maar naar verloop van tijd zit je er helemaal in en werkt het meer dan prima. Ook de CGI ziet er ondanks het relatief lage budget fantastisch uit, vooral de aliens zijn knap gemaakt. Je krijgt op een gegeven moment zelfs een bepaald gevoel voor die beesten. De cast zit ook prima in elkaar, al bestaat die voor het grootste deel uit onbekende gezichten. Vooral Sharlto Copley overtuigt zeer in zijn eerste hoofdrol, verfrissend ook dat het eens niet een dertien in een dozijn macho figuur was, maar een nogal laffe kantoormuis.

Inspiratie uit andere films is ook duidelijk merkbaar, vooral bepaalde thema’s uit de The Fly. Wat mij persoonlijk niet stoorde aangezien het iets toevoegd en goed wordt uitgewerkt, beter goed gejat dan slecht bedacht zullen we dan maar zeggen. Al met al verraste District 9 me enorm en ik als sci-fi freak heb heel erg genoten van deze frisse en spectaculaire film. Voor mij de beste sci-fi film sinds Children of Men.

Mijn beoordeling: 4 out of 5 stars

Trailer:

www.youtube.com/watch?v=VjihaK7HfGs

Philip Seymour Hoffman is in deze tragikomedie uit 2002 te zien, in één van zijn eerste hoofdrollen. Wilson het hoofdpersonage is een nogal treurig persoon, die zich geen raad meer weet na het overlijden van zijn vrouw Liza. Die om onduidelijke redenen zichzelf van het leven heeft beroofd.

Liza heeft wel iets achter gelaten namelijk een afscheidsbrief, met mogelijke antwoorden die de situatie rondom Wilson’s persoon misschien gelukkiger en duidelijker zouden kunnen maken. Alleen kijkt hij daar als de dood tegen op, omdat hij bang is een bepaalde schuld aan dit alles te hebben, waardoor hij dit maar blijft uitstellen. We volgen Wilson in zijn reis op zoek naar zichzelf, we zien hem omgaan met zijn verdriet, die hij probeert te verdringen met zijn merkwaardige obsessie voor benzine walmen en zijn hilarische noodgedwongen hobby voor radiografisch bestuurbare vliegtuigjes.

Naast de voortreffelijk spelende Philip Seymour Hoffman, zien we ook de ervaren Kathy Bates als de liefhebbende schoonmoeder. Die wat hem betreft, af en toe wat te veel op zijn lip zit, aangezien hij het liefste alleen wil zijn. Kort gezegd is Love Liza een mooie en bij vlagen ontroerende film met een pracht rol van Philip Seymour Hoffman.

Mijn beoordeling: 4 out of 5 stars

Trailer:

www.youtube.com/watch?v=DYDq8k3uiok

Dit keer een recensie(tje) over de redelijke oude maar zeker niet gedateerde film Runaway Train. Een actie thriller gebaseerd op een screenplay van de grote Japanse film regisseur Akira Kurosawa, o.a. bekend van de klassiekers Seven Samurai en Yojimbo. Het verhaal gaat over een stel niet al te snuggere figuren die proberen te ontsnappen uit een streng bewaakte gevangenis in Alaska, met als doel een vluchttrein te nemen. Alleen hebben ze een klein probleempje; de machinist van de trein die ze gekozen hebben blijkt een hartaanval te hebben gekregen, waardoor de trein onbestuurbaar is verklaart en blijkbaar op hol geslagen is.

De hoofdrollen worden prima neergezet, zo zie je een opvallend enge Jon Voight als Manny; een angstaanjagend uit zijn ogen kijkende psychopaat. Ook Eric Roberts als de niet zo slimme Buck, zet een dergelijke prestatie neer. Ook de beelden die we voorgeschoteld krijgen zijn zeer goed verzorgd, met spectaculaire scènes van de voorbijrazende trein en prachtige plaatjes van de besneeuwde landschappen, die weer bijdragen aan de gehele sfeer van de film.

Alleen een beetje jammer zijn een paar kleine schoonheids foutjes en onnozele situaties.
Zo ontsnapt Manny nogal opvallend gemakkelijk uit de gevangenis en gebeuren er nogal wat ongeloofwaardige dingen op en rondom de trein. Vooral de treinachtervolging door de gevangenis directeur hangend aan een helikopter, proberend één van de gevangen te arresteren kwam op mij een beetje knullig over. Maar dit houdt niet in dat het een slechte film is, als je de clichés voor lief neemt en de ongeloofwaardigheden door de vingers ziet, blijft er een ijzersterke actiefilm over.

Mijn beoordeling: 4 out of 5 stars

Trailer:

www.youtube.com/watch?v=tBbCvK5uc9M

Watchmen, een superhelden film afspelend in een alternatief New York van de jaren 80. Waar de superhelden voorheen nog over de stad waakte, tegenwoordig zijn ze nutteloos door een nieuwe regelgeving uit 1977. De Watchmen zijn sindsdien met pensioen of met totaal andere dingen bezig. Alleen Rorschach de psychopaat met een masker met daarop een continu veranderde inktvlek en The Comedian zijn nog steeds actief. Waarvan de laatst genoemde voor de regering werkt. Rorschach die er op een dag achterkomt dat zijn oude vriend en collega The Comedian, door onduidelijke redenen is omgekomen. Gaat op onderzoek uit en komt er achter dat er een groot complot gaande is tegen de (oud) Watchmen.

Naast Walter Kovacs alias Rorschach en Edward Blake alias The Comedian zien we ook de andere (oude) superhelden. Laurie Juspeczyk alias Silk Spectre II de dochter van Sally Jupiter een ander oud Watchmen. Adrian Veidt alias Ozymandias, een arrogante kwal die commercieel profiteert van zijn oude superhelden bestaan. De sympathieke Daniël Dreiberg alias Nite Owl II, die het duidelijk het moeilijkst heeft met zijn pensioen. En de enige met echte superkrachten Dr. Job Osterman alias Dr. Manhatten, die door een ongeluk in een laboratorium is veranderd in een oppermachtige (naakt lopende) blauwe god.

Rorschach vind ik persoonlijk één van de interessantere personages in Watchmen. De scènes met hem hebben iets extra’s, het ademt een bepaalde filmnoir sfeer uit, wat natuurlijk helpt door de voice over. Plus hij is gewoon heel strak vormgegeven, maar vooral erg sterk neergezet door de ondergewaardeerde acteur Jackie Earle Haley.

Het mooie van Watchmen is dat de superhelden eigenlijk dood normale mensen zijn zonder superkrachten, verkleed in latex pakjes en met eigen politieke opvattingen zo als ieder ander. Sommige hebben daarbij een nogal verknipte kijk op de wereld. Het zijn duidelijk niet allemaal stereotiep Clark Kent achtige figuren.

Zack Snyder heeft een ongewone maar zeer stijlvolle superhelden film afgeleverd, met een vrij complex en diepe verhaallijn. Tenminste in vergelijking met andere strip verfilmingen. Daarbij ziet de film er visueel fenomenaal mooi uit. Wat we eigenlijk ook konden verwachten van de man achter 300 en de zeer geslaagde remake van Dawn of the Dead uit 2004. Wat ook een pluim verdient is dat hij zich niet heeft ingehouden, vooral als het gaat om het rauw en expliciet in beeld brengen van geweld, dit komt de film alleen maar ten goede.
De leuke maar vooral gedurfde soundtrack is ook het vermelden waard, zo komen o.a. Simon and Garfunkel en Bob Dylan maar ook de Duitse Nena voorbij. Alleen had ik één probleem, ik heb de graphic novel tot voorkort nog nooit gelezen. Dus iedere personage was volledig nieuw voor me. Gelukkig worden de personages goed geïntroduceerd, waardoor het verloop prima te volgen is voor nieuwelingen. Al zal ik door de hoeveelheid informatie wat de eerste keer op je af komt nog genoeg dingen over het hoofd hebben gezien. Ik kan dan ook niet wachten totdat ik de DVD met de directors cut in mijn handen heb, die als het goed is een half uur aan extra materiaal zou moeten bevatten.

Mijn beoordeling: 4 out of 5 stars

Trailer:

www.youtube.com/watch?v=V0WqxOXwWo4